"Czy malamut to pies dla Ciebie?"
Zanim zdecydujesz się związać kilkanaście lat swojego życia właśnie z malamutem
... dowiedz się najpierw o nim jak najwięcej!
PO PIERWSZE - CZY PIES JEST DLA CIEBIE?
Pamiętaj, że decyzja o zakupie (każdego) psa, to zobowiązanie na kilkanaście lat. Upewnij się więc, że:
-
Twoje sytuacja życiowa nie ulegnie zmianie, która za kilka lat zmusi Cię do oddania psa do schroniska (niestety znalezienie nowego domu dla dorosłego malamuta graniczy z cudem).
-
Jesteś i będziesz gotów zapewnić psu towarzystwo i zajęcie przez większa część dnia.
-
Pozostali domownicy świadomie wspierają Twoja decyzję i są gotowi Ci pomóc.
-
Nikt z domowników nie cierpi na alergię odzwierzęca, która - jak wynika z naszych doświadczeń - jest bardzo częstym powodem decyzji o oddaniu malamuta.
ALASKAN MALAMUTE - PIES POCIĄGOWY
Alaskan Malamute w swoim naturalnym środowisku pracował ciągnąc ciężkie ładunki na długich dystansach. Służył ludziom - Inuitom z plemienia Mahlemute - umożliwiając im przemieszczanie się w poszukiwaniu pożywienia. Mahlemute byli koczownikami, przenosili się z miejsca na miejsce z całym swoim dobytkiem, który ładowano na sanie. Zadaniem malamutów było przeciąganie całych inuickich wiosek na długich dystansach, co odbywało się oczywiście w spokojnym tempie. Malamut nie miał być szybki - miał być silny i wytrzymały.
Aby przeżyć na dalekiej, surowej Północy i jednocześnie być wydajnym pracownikiem, malamut musiał doskonale przystosować się do ciężkich warunków Arktyki i stawianych przed nim przez człowieka wymagań. Tylko najlepiej przystosowane, zdrowe i wytrzymałe osobniki mogły przetrwać. Siła i dynamika kończyn, jakość okrywy włosowej, osadzenie i długość ogona a nade wszystko niezwykła determinacja i siła charakteru - olbrzymia chęć pracy, inteligencja, żywiołowość i niezależność – to cechy decydujące o przeżyciu. Nie przypadkiem bardzo często można się spotkać z określeniem malamuta mianem "lokomotywy północy" ...
Jako, że współczesny malamut jest rasą prawie nie zmienioną poprzez proces hodowlany, jego żywiołowość nie znika w warunkach domowych. Zawsze będzie psem, który potrzebuje ruchu, pracy i wyzwań, reagującym bardzo niedobrze na nudę i monotonię ...
CHARAKTER MALAMUTA W PIGUŁCE
Towarzyski. Szczęśliwy, gdy może Ci towarzyszyć i być członkiem rodziny. Nie lubi samotności, w związku z czym pozostawiony sam na długie godziny może wyć, niszczyć, kopać, próbować ucieczek.
Aktywny dla aktywnych. To nie mit, ze pies północy potrzebuje ruchu - niewybiegany, nadmiar energii może rozładować w domu lub w ogrodzie. Twój malamut sam powie Ci ile ruchu potrzebuje. Wybiegany utrzymuje prawidłowa wagę, a czas w domu poświęca na odpoczynek i sen. Minimalna dawka ruchu to codzienny ponad godzinny, intensywny spacer. Malamut będzie doskonałym partnerem pieszych i rowerowych wycieczek.
Niezależny. Zawsze pomyśli zanim wykona Twoje polecenie. Sztuka jest przekonanie go do współpracy i nawiązanie z nim indywidualnej więzi. Wymaga to przejrzenia malamuciej natury i sporej pracy szkoleniowej w oparciu o pozytywne bodźce. Malamut na rozwiązania siłowe z reguły reaguje jeszcze większym uporem i umocnieniem w przekonaniu, że jednak nie masz racji.
Inteligentny. Potrafi różnymi sposobami dążyć do osiągnięcia celu. Wymaga zrozumienia i odpowiedniego wychowania. Potrzebuje silnego psychicznie i konsekwentnego w działaniu właściciela.
Opiekun i terapeuta. Malamut zaprzyjaźni się z Twoimi dziećmi, będzie chętnie przyjmował ich pieszczoty i uczestniczył w ich zabawach, ale nie będzie im posłuszny i na pewno będzie zbyt silny aby mogły same wyprowadzać go na spacer. Jeśli myślisz o malamucie jako terapeucie swojego niepełnosprawnego dziecka, koniecznie skontaktuj się z nami – pomożemy Ci wybrać odpowiednie rozwiązanie. Predyspozycje terapeutyczne nie sa cecha rasy, a jedynie wybranych, nierzadko specjalnie do tego przygotowywanych osobników.
Kompan i łowca. Kiedy malamut jest jeszcze szczenięciem, powinien w zasadzie bez problemu nawiązać pokojowe stosunki z każdym większym zwierzęciem domowym - innym psem, kotem, królikiem. Może jednak stanowić zagrożenie dla małych zwierzątek jak np. chomiki, ponieważ zwykle jest zapalonym myśliwym. Jeśli zdecydujesz się na dorosłego, czy choćby kilkumiesięcznego malamuta, może on zwierzęta, których nie poznał w swoim dotychczasowym życiu jako domowników, traktować jak zwierzynę łowna. Dorosły pies może nie akceptować innych psów, szczególnie jeśli są tej samej płci.
Przyjaciel ludzi. Malamut nie jest psem obronnym ani stróżującym. Normalny malamut jest przyjaźnie nastawiony do ludzi, chętnie przyjmuje ich pieszczoty i zainteresowanie. Bardzo rzadko szczeka. Swoją sylwetka może jednak budzić respekt, lecz to przecież za mało jeśli wymagasz by Twój pies zapewnił Ci bezpieczeństwo.
WYGLĄD MALAMUTA - WYCIĄG Z WZORCA RASY
Alaskan malamute, jeden z najstarszych arktycznych psów pociągowych, jest potężnym i solidnie zbudowanym psem, o głębokiej klatce piersiowej i mocnym, dobrze umięśnionym tułowiu. Malamut, stojąc pewnie oparty na poduszkach łap, wywołuje wrażenie aktywności i dumy w postawie, z głową wzniesioną i czujnymi oczami, zdradzającymi zainteresowanie ciekawość. Głowę ma szeroką. Uszy trójkątne i wzniesione, podczas nasłuchiwania. Masywna kufa tylko lekko zwęża się od nasady do nosa. Nie jest ani spiczasta ani długa, jednakże i nie ścięta. Szatę ma grubą, o twardej, ochronnej okrywie włosowej, dostatecznej długości, by chronić wełnisty podszerstek. Malamuty mają różne umaszczenie. Znaczenia części twarzowej, na które składa się nakrycie głowy, cała biała twarz albo twarz z białą strzałką i/lub maską są cechą wyróżniającą. Obficie owłosiony ogon noszony jest ponad grzbietem i ma wygląd falującego pióropusza. Malamut musi być psem grubokościstym, o prawidłowych kończynach, posiadać wszystkie fizyczne cechy niezbędne do skutecznego wykonywania swojej pracy. Chód jego, nie wykazując zmęczenia, musi być stabilny, wyważony i całkowicie wydajny, Nie jest to pies przeznaczony do udziału w wyścigach psich zaprzęgów, nie został stworzony, by brać udział w próbach szybkości. Malamut został ukształtowany, by znamionować siłę i wytrzymałość i którakolwiek z cech danego egzemplarza, włączając w to jego temperament, kolidująca z owym celem ma być uznawana za najpoważniejszą wadę.
DAR Z NIEBIOS CZY KOSZMAR?
Malamut będzie dla Ciebie darem z niebios jeśli tak samo jak on:
Jesteś osobą pełnoletnią i dojrzałą - znasz znaczenie słowa odpowiedzialność i stać Cię na utrzymanie psa. Kupujesz psa dla siebie. Nigdy nie kupuj psa z myślą o dziecku, czy to małym czy starszym. Taki pies zawsze potrzebuje opieki dorosłego człowieka. Poza tym psy żyją kilkanaście lat, dzieci szybko dorastają, pomyśl o tym, jak sytuacja może wyglądać za np. 6 lat.
Masz czas wolny. Twoja praca zawodowa umożliwia Ci codziennie spędzenie czasu z psem np. popołudniami i w weekendy. Jeśli jednak pracujesz po kilkanaście godzin dziennie, często wyjeżdżasz w delegacje, masz inną czasochłonną pasję wykluczającą udział psa – nie decyduj się na zakup malamuta.
Czas wolny lubisz spędzać aktywnie. Malamut zdecydowanie też. Będzie szczęśliwy mogąc Ci towarzyszyć na trasie, w trakcie pieszych czy rowerowych wypraw, wakacji w górach, nad morzem. Jeśli wolisz czas wolny spędzać w mieście, czy przed telewizorem – nie kupuj malamuta.
Marzysz o towarzyszu i przyjacielu. Chcesz by był pełnoprawnym domownikiem. Jeśli w Tobie lub wśród innych domowników myśl o traktowaniu psa jako członka rodziny budzi niechęć – nie kupuj malamuta.
Jesteś uczuciowy ale stanowczy. Kombinacja tych cech jest niezbędna przy wychowaniu towarzyskiej, ale niezależnej i krnąbrnej natury jaką jest malamut i przekonaniu go do współpracy z Tobą, do uznania Cię za Alfę (osobnika, który zawsze ma jakąś ciekawą propozycję, dlatego się go uwielbia i ... opłaca się go słuchać). Wychowanie nie kończy się na szczenięctwie, nad charakterem malamuta trzeba pracować stale. Jeśli masz problemy z konsekwencją i opanowaniem, czujesz obawę przed olbrzymim psem lub może zabraknąć Ci cierpliwości – nie kupuj malamuta – to spryciarz i szybko to wykorzysta dostarczając Ci stresu i nieprzyjemności.
Nie przewidujesz zmiany życiowej (zmiana miejsca zamieszkania, podjęcie absorbującej pracy...) która może uniemożliwić Ci opiekę nad malamutem. W razie czego masz przyjaciół, którzy na to nie pozwolą.
JAKIE WARUNKI DO ŻYCIA TRZEBA ZAPEWNIĆ MALAMUTOWI?
Mieszkanie w bloku. Malamut może żyć na niewielkiej powierzchni np. w mieszkaniu w bloku, ale pod warunkiem, ze zapewnisz mu odpowiednią dawkę ruchu na świeżym powietrzu. Jest bardzo prawdopodobne, że zmęczony zabawą i treningiem malamut okresy samotności przeznaczy na sen i odpoczynek. Okresy samotności nigdy nie powinny być jednak zbyt długie (w mieszkaniu maksymalnie do 8 h), a pies powinien być przyzwyczajany do nich systematycznie od szczenięcia. Zanim malamut trafi do naszego mieszkania warto się zastanowić czy wszyscy domownicy zaakceptują to duże zwierzę żyjące tuż obok oraz czy zdołamy uchronić sąsiadów od uciążliwości związanych z jego obecnością - malamut może wyć, jeśli odczuwa samotność lub jest pobudzony (cieczka). Trzeba też zaznaczyć, że okresy linienia mogą być w mieszkaniu trudne.
Dodatkowo mieszkanie powinno być na tyle duże, żeby znalazł się w nim spokojny kąt dla psa, miejsce, gdzie miałby szansę odpocząć przez nikogo nie niepokojony. Pamiętajmy, że w mieszkaniu wszyscy powinni czuć się swobodnie – również ludzie. Na tak małej powierzchni niezbędna jest absolutna wzajemna akceptacja wszystkich domowników. Ważne też by mieszkanie zapewniało komfort temperatury czyli np. nie mieściło się na poddaszu, gdzie latem nie ma gdzie skryć się przed duchotą lub zimą nie było przegrzewane ...
Druga sprawa to otoczenie - w centrum miasta nieraz nie ma tak naprawdę miejsca, gdzie można by iść na interesujący spacer z psem. a chodzenie w kółko po parometrowym trawniku miedzy torami tramwajowymi to nie spacer ... Dobrze jeśli obok dostępne są odpowiednie tereny spacerowe, gdzie mógłbyś z psem odbyć dłuższy spacer, pobiegać czy przypiąć go do roweru: łąki, pola, parki itp. Jeśli masz dosyć czasu, by zapewnić mu codziennie kilka spacerów w tym jeden co najmniej godzinny – nie widzimy przeszkód, by mieć malamuta w bloku.
Dom z ogrodem. Optymalnie wygodne warunki dla tej jak i dla wielu innych ras gwarantuje dom z ogrodem (dobrze ogrodzonym wybiegiem), gdzie pies może bezpiecznie bawić się i wypoczywać, załatwiać swoje potrzeby. Jeśli planujemy, że nasz malamut w ogrodzie będzie również spędzał okresy samotności pamiętajmy o należytym przygotowaniu terenu, co uchroni nas przed smutnymi skutkami malamucich pomysłów. Podstawową kwestia jest solidne ogrodzenie, które uniemożliwi psu przeskoczenie i podkopanie. Malamuty często maja silna skłonność do ucieczek, są zdolne do niewiarygodnych działań mających na celu opuszczenie każdego - nawet wielohektarowego - zamknięcia. Odpowiednio wysokie (2m) mocne ogrodzenie z podmurówka jest absolutną koniecznością. Zadbaj by na terenie o każdej porze dnia nie było problemu ze znalezieniem zacienionego miejsca. Jeśli uprawiasz ogródek lepiej uprawy uprzednio zabezpieczyć. Nawet jeśli malamut będzie otrzymywał wystarczająca dawkę ruchu i w związku z tym nie będzie kopał ani dewastował ogródka - będzie na pewno po nim biegał, może też w najmniej pożądanym miejscu urządzić sobie legowisko. Zdecydowanie nie licz na to, że malamut będzie pilnował posesji.
Swobodny dostęp do ogrodu czy nawet wielohektarowego wybiegu nigdy nie zastąpi malamutowi spacerów i treningów z Tobą. Pozostawiony sam sobie będzie zawsze sfrustrowany.
Kojec. Trudno wymagać od serdecznego stworzenia, by było szczęśliwe spędzając życie w zamknięciu. Konieczność umieszczenia psów w kojcach pojawia się najczęściej w większych hodowlach lub w przypadku maszerów posiadających zaprzęgi. Malamut z uwagi na swój silny instynkt dominacji zwykle nie żyje dobrze z osobnikami tej samej płci, chętnie wdaje się z nimi w bójki. Stad częsta konieczność izolowania osobników od siebie. Hodowcy czy maszerzy używający kojców to zwykle ludzie, którzy z malamutami związali swoje życie i poświęcają im w ciągu dnia sporo uwagi trenując, bawiąc się, wystawiając je. Nie decyduj się na zakup malamuta, jeśli planujesz by mieszkał samotnie w kojcu. To pies typowo towarzyski, każda chwila ograniczenia wolności i izolacji od właścicieli jest dla niego cierpieniem, traci na tym bardzo jego psychika.
ILE AKTYWNOŚCI POTRZEBUJE MALAMUT?
Każdy pies potrzebuje aktywności. Jedna rasa mniej, inna więcej. Malamuty zdecydowanie należą do ras potrzebujących jej sporo.
Malamutowi nie wystarczą kilkunastominutowe spacery wokół domu, malamut potrzebuje kilka razy w tygodniu pójść na solidną wędrówkę, odbyć trening przy rowerze, canicrossowy, czy zaprzęgowy. Zobacz co można robić z malamutem aby zapewnić mu tę dawkę aktywności.
W dniach wolnych od biegania, z powodzeniem zajmą go na pewno najróżniejsze zadania za które otrzyma nagrodę (nauka uciągu, nauka dobrego zachowania, nauka sztuczek) - cokolwiek w czym będzie współpracował z Tobą i na Tobie się koncentrował.
Niewybiegany, znudzony malamut może wyć, kopać, niszczyć. Wybiegany zazwyczaj wycisza się, śpi, wypoczywa.
Choć trudno na to liczyć, są osobniki, które przyzwyczają się do leniwego domowego życia, utyją i będą niechętnie podejmowały aktywność, ale przecież nie po to kupujesz malamuta, by był tylko słodkim pluszakiem!
Zobacz jakie dystanse tygodniowo pokonują malamuty naszych czytelników ››
Zobacz jaki rodzaj treningu wybierają najczęściej nasi czytelnicy ››
Zobacz jak często trenują ze swoimi malamutami nasi czytelnicy ››
ILE KOSZTUJE UTRZYMANIE MALAMUTA?
Jeśli cena malamuta wydaje się być wysoka, z całego serca sugerujemy przyjrzeć się również kosztom utrzymania pieska.
Maluch będzie intensywnie rósł - jak to malamut - więc będzie sporo jadł (np. nawet do kilograma suchej karmy dziennie w okresie intensywnego wzrostu, a nie można żywic go byle czym, 15 kg dobrej jakości suchej karmy to wydatek rzędu ok. 200 zł). Trzeba będzie go szczepić i odrobaczać. Może zachorować i na takie nieprzewidziane wydatki tez trzeba mieć pieniądze. Bywają takie miesiące, ze na właściwe odchowywanie pieska nie wystarczy 300zl miesięcznie.
Natomiast jeśli będziemy chcieli naprawdę zadbać o psa: zaproponować zabawki, odżywki, szkolenie, kąpiel w psim szamponie – koszty mogą okazać się o niebo wyższe. Oto tabela orientacyjnych cen psich sprawunków wykraczających poza żywienie i standardową opiekę weterynaryjna.
|
Wyprawka dla szczeniaczka: kocyk, zabawka-gryzak, 2 metalowe miseczki, obróżka, smyczka |
150 zł |
|
Szampon dla psów - butelka starczy na kilka kąpieli, kąpiel raz na kwartał |
40 zł |
|
Preparat antykleszczowy – kropelka (przez większość roku jeden na miesiąc) |
30 zł |
|
Preparat antykleszczowy – obroża (ochrona od 3 do 7 miesięcy) |
70 zł |
|
Zabawka |
20 zł |
|
Paczka smakołyków – nagród |
15 zł |
|
Smakołyk (solidna kość wędzona, wapniowa … ) |
10 zł |
|
Szkolenie 1 h |
40 zł |
|
Preparat na wzmocnienie stawów (przy wzroście) 1/m-c |
50 zł |
|
Preparat do czyszczenia uszu 1/kw |
30 zł |
|
Większe legowisko - ponton |
100 zł |
|
Porządna szczotka obrotowa do wyczesywania liniejącej sierści |
40 zł |
|
"Dorosła" obroża i smycz |
50 zł |
|
Szelki sled Manmat |
70 zł |
|
Szelki guard Manmat |
50 zł |
|
Wizyta u weterynarza (np. częsta u szczeniaczków biegunka, albo skaleczenie) |
ok. 50 zł |
|
Kąpiel w gabinecie fryzjerskim dla psów |
100 zł |